Jak wspierać rodziców w godzeniu życia rodzinnego z zawodowym? Czy współczesna polityka społeczna dostatecznie docenia wartość opieki nad dziećmi? Jak tworzyć rozwiązania, które dają rodzinom rzeczywistą możliwość wyboru? To jedne z najważniejszych zagadnień poruszanych podczas międzynarodowego spotkania FEFAF i konferencji „Reclaiming Motherhood”, które odbyły się 2–3 października 2026 roku w Sztokholmie. W wydarzeniu uczestniczył również Związek Dużych Rodzin „Trzy Plus”, reprezentowany przez członek Zarządu Agnieszkę Korpowską.
Pierwszego dnia odbyło się doroczne spotkanie European Federation of Parents and Carers at Home (FEFAF) – europejskiej federacji zrzeszającej organizacje działające na rzecz rodzin, rodzicielstwa oraz społecznego i ekonomicznego uznania nieodpłatnej pracy opiekuńczej.
Związek Dużych Rodzin „Trzy Plus” jest członkiem tej organizacji, aktywnie uczestnicząc w międzynarodowej wymianie doświadczeń dotyczących polityki rodzinnej.
Podczas spotkania Agnieszka Korpowska, członek Zarządu ZDR 3+, przedstawiła działalność Związku oraz rozwiązania wspierające rodziny wielodzietne w Polsce. Szczególne zainteresowanie przedstawicieli innych państw wzbudziła Karta Dużej Rodziny – ogólnopolski system uprawnień i zniżek, który stał się trwałym elementem polskiej polityki rodzinnej.
Dla uczestników spotkania polskie doświadczenia stanowiły interesujący punkt odniesienia w dyskusjach o tym, jak skutecznie wspierać rodziny poprzez rozwiązania systemowe, współpracę z przedsiębiorcami oraz działania organizacji społecznych.
Przedstawicielka ZDR 3+ mówiła również o innych obszarach aktywności Związku: reprezentowaniu interesów rodzin wielodzietnych w debacie publicznej, inicjowaniu i opiniowaniu zmian prawnych, rozwijaniu partnerstw dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny, a także działaniach edukacyjnych, integracyjnych i pomocowych realizowanych na poziomie ogólnopolskim i lokalnym.
Obecność ZDR 3+ w FEFAF pokazuje, że polskie organizacje rodzinne mogą nie tylko czerpać z europejskich doświadczeń, ale również dzielić się rozwiązaniami, które z powodzeniem funkcjonują w naszym kraju.
Drugiego dnia, 3 października, odbyła się piąta międzynarodowa konferencja z cyklu „Foundation for the Future”, zatytułowana „Reclaiming Motherhood – For Women. For Children. For the Future” („Przywracając znaczenie macierzyństwu – dla kobiet, dla dzieci, dla przyszłości”).
W wydarzeniu, zorganizowanym przez szwedzką organizację HARO we współpracy z FEFAF, uczestniczyło blisko 80 przedstawicieli środowisk rodzinnych, ekspertów i działaczy społecznych z 11 krajów.
Program konferencji koncentrował się wokół czterech obszarów: matki, dziecka, wspólnoty i przyszłości.
Dyskutowano o znaczeniu macierzyństwa i dobrostanu matek, emocjonalnych i rozwojowych potrzebach najmłodszych dzieci, roli ojców oraz znaczeniu rodzinnych i społecznych sieci wsparcia.
Ważnym tematem była także rzeczywista wolność wyboru rodziców – zarówno tych, którzy chcą łączyć opiekę nad dziećmi z pracą zawodową, jak i tych, którzy decydują się przez pewien czas skoncentrować na opiece domowej.
Uczestnicy zwracali uwagę na potrzebę większego uznania nieodpłatnej pracy opiekuńczej, która ma zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania rodzin i całego społeczeństwa, choć jej wartość nie zawsze znajduje odpowiednie odzwierciedlenie w polityce publicznej.
Wśród zaproszonych prelegentów znaleźli się badacze, autorzy publikacji i przedstawiciele organizacji społecznych z różnych części świata.
Stephen J. Shaw, analityk danych i twórca dokumentu „Birthgap”, wniósł do programu perspektywę przemian demograficznych i wyzwań związanych ze spadkiem dzietności.
Erica Komisar, amerykańska psychoanalityczka i autorka książek poświęconych rodzicielstwu, uczestniczyła zdalnie. Jej obszarem zainteresowań są potrzeby emocjonalne dzieci, wczesne relacje i znaczenie obecności opiekunów w procesie rozwoju.
Carolina Allen, założycielka organizacji Big Ocean Women, reprezentowała perspektywę działań społecznych na rzecz kobiet, macierzyństwa i rodzin.
W gronie prelegentów znaleźli się również dr Megor Ikuenobe z Nigerii, specjalista w zakresie wczesnego rozwoju dzieci, Virginia Tapscott z Australii, założycielka Parents Work Collective i autorka „All Mothers Work”, a także Christina Tengstedt z Danii, reprezentująca organizację Hjem, wspierającą rodziny oraz prawo rodziców do wyboru sposobu sprawowania opieki nad dziećmi.
Tak szeroka reprezentacja pozwoliła spojrzeć na wyzwania współczesnych rodzin z różnych perspektyw – psychologicznej, społecznej, demograficznej i organizacyjnej.
Jednym z istotnych wątków konferencji było pytanie o to, jak odbudowywać środowisko sprzyjające wychowaniu dzieci. Organizatorzy zwracali uwagę, że odpowiedzialność za dobrostan rodziny nie powinna spoczywać wyłącznie na rodzicach. Znaczenie mają również relacje międzypokoleniowe, lokalne wspólnoty, instytucje oraz rozwiązania tworzone przez państwo.
W tym kontekście szczególnie ważna jest działalność organizacji zrzeszających rodziny, które nie tylko reprezentują ich potrzeby wobec instytucji publicznych, lecz także tworzą przestrzeń do współpracy, wzajemnego wsparcia i budowania więzi.
To perspektywa bliska Związkowi Dużych Rodzin „Trzy Plus”, który od lat łączy działania na rzecz zmian systemowych z aktywnością lokalnych kół, integracją rodzin i rozwijaniem dostępnych dla nich form wsparcia.
Podczas konferencji ogłoszono również powstanie międzynarodowej inicjatywy Reclaiming Motherhood Network, której celem jest łączenie organizacji działających na rzecz wzmacniania roli matek i wspierania rodzin w różnych częściach świata.
Udział w spotkaniu FEFAF i konferencji w Sztokholmie był dla ZDR 3+ okazją do zaprezentowania polskich rozwiązań prorodzinnych, poznania doświadczeń innych państw oraz nawiązania i pogłębienia kontaktów z organizacjami podejmującymi podobne wyzwania.
Z perspektywy Związku szczególnie ważny pozostaje postulat tworzenia polityki rodzinnej, która uwzględnia różnorodność potrzeb rodzin, uznaje wartość wychowania dzieci i zapewnia rodzicom warunki do podejmowania własnych decyzji dotyczących życia rodzinnego i zawodowego.
Międzynarodowe spotkania pokazują również, że rozwiązania wypracowane w Polsce – w tym Karta Dużej Rodziny – mogą stanowić inspirację dla organizacji i instytucji z innych krajów.
Za tym doświadczeniem stoi wieloletnia praca całego środowiska ZDR 3+ – członków Związku, liderów lokalnych kół, rodzin oraz wszystkich osób zaangażowanych w rozwój polityki rodzinnej w Polsce.
To dzięki ich aktywności możemy dziś nie tylko reprezentować głos polskich dużych rodzin na forum europejskim, ale także uczestniczyć w dyskusji o przyszłości rodzin i dzielić się rozwiązaniami, które warto rozwijać również poza granicami naszego kraju.
Zobacz również:
Nie masz jeszcze hasła albo nie pamiętasz?
Dołącz do ZDR